In mijn omgeving zijn een paar doemdenkers – muzikanten, schrijvers, acteurs – al op vacaturesites aan het zoeken zijn naar nieuw werk, omdat ze de opmars van kunstmatige intelligentie vrezen en geen zin hebben in een gevecht. Ik moet zegge ...
De zon schijnt als mijn huisgenoot vraagt of ik bij haar op het dakterras kom zitten. De wind is koud, maar ze moet even roken. Er staat een glas water op tafel. Wat voor gesprek gaat dit worden? “Ik moet je wat vertellen en het gaat over o ...
Toen ik in september 2021 als docent aan Windesheim begon, zat ik onbewust vast in enkele dominante verhaallijnen. Een zo’n narratief is het verhaal van de inspirational teacher. Denk hierbij aan films als Good Will Hunting (1997) of The Ka ...
’s Ochtends vroeg. Op het perron. Koude handen, lauwe koffie. Ik kijk op het bord. Vertraging. Natuurlijk. Om me heen schuiven mensen langzaam dichter naar elkaar toe. Rugzakken tegen rugzakken, schouders tegen jassen. De tweede klas verand ...
Op zoek naar kerstballen voor de ‘ik-mis-je-met-kerstboom’ slenterde ik rond in een tuincentrum. Na de harken, bloempotten en vaste kamerplanten kwam ik terecht in een wondere wereld die magische kerstshow heette. Daar zag ik alles wat je m ...
Vroeger was het mijn grote aspiratie om advocaat te worden. Niet omdat ik daar zelf voor had gekozen, maar omdat mijn leraar in groep zeven mij bijdehand genoeg vond.Dat vond ik toen eigenlijk wel een compliment. Bovendien leek het me mooi ...
Verslaggever, datajournalist, bureauredacteur, correspondent, onderzoeksjournalist, tekstschrijver, freelancer: als ik straks afgestudeerd ben, heb ik meer dan genoeg opties als het gaat om werk. Toch verlamt die overvloed me soms meer dan ...
‘Mag ik iets vragen?’Tergend langzaam trekken de schrijfstudenten hun ogen los van het scherm.‘Nemen jullie ook wel eens echte pauze?’Drie paar ogen staren me blanco aan. Ik voel me een oude zeur, maar omdat ik weet waar ongebreideld scherm ...
Om de zoveel tijd ligt er een bericht in mijn mailbox van iemand die lichtelijke geïrriteerd is, bijna altijd ingeleid met een compliment. ‘Ik lees altijd alles wat je schrijft met instemming, maar ik moe toch iets kwijt…’ En dan komt er ee ...
Het wordt donkerder buiten en ik merk dat mijn hart steeds vaker in mijn keel zit als er iemand achter mij fietst, loopt of me tegemoet komt. Die (door mij zeer aangemoedigde) beweging van onder andere de Dolle Mina’s heeft wat losgemaakt i ...
Ik word altijd een beetje opstandig als ik onze studenten op Windesheim hoor klagen over de werkdruk. Dat gebeurt op de opleiding Journalistiek namelijk geregeld. Ik begrijp ze verder wel hoor. Het is ook heftig om direct van de havo te kom ...
Waarom lukt het studenten soms zó makkelijk om hun studie op pauze te zetten? Waardoor je studievertraging op kunt lopen, of zoals een collega mij eens zei: ‘laten we het studieverlenging noemen, dat is positiever’. Wat velen van ons vast h ...
“Ik stem niet. Het heeft toch geen zin.” Het is een zin die ik de afgelopen weken een paar keer hoorde. Alsof een stempas niet meer is dan een symbolisch kaartje. Een formaliteit. In werkelijkheid is het echter het enige directe middel waar ...
45 euro voor een retourtje Amsterdam vanaf Zwolle, het klinkt bijna dystopisch. Al jaren reis ik met mijn gratis studenten-OV, en al jaren sta ik niet meer stil bij de prijs van een treinkaartje. Het is één van die privileges die je voor li ...
Keuzes zijn er om gemaakt te worden. Soms denk ik aan die minor in Spanje. Aan zon, tapas en nieuwe vrienden. En dan kijk ik uit het raam naar de grijze lucht en zie ik in mijn broodtrommel een kleffe boterham met kaas liggen.Wat als ik toe ...
Het is niet zomaar duidelijk wat mensen bedoelen als ze het hebben over geloven of God. Daarover dacht ik op die late avond, toen ik op mijn trein stond te wachten op het perron. Ik stond op mijn vaste plek, net voorbij de trap, in gedachte ...
De zomer is bijna voorbij. Mijn ouders zijn weg, dus ik pas op de kat en de planten. Buiten is het helder, ik zie de sterren door de keukenruit. Het was warm en zonnig afgelopen dagen. Ik zit met mijn favoriete rosé op de bank, te kijken na ...
Het nieuwe studiejaar is vier weken oud en ik ben eindelijk tweedejaars! De trein is gaan rijden en de studenten zijn erop gesprongen. Voorlopig volgen wij weer een vast spoor van lesroosters, kansen en herkansingen, met tussenliggende vaka ...
Minutenlang staarde ik in de TEAMS-omgeving naar mijn eigen spiegelbeeld. De eerstejaars studente met wie ik een afspraak had logde niet in, dus ik tuurde wat naar de prachtige berg die ik als achtergrond had ingesteld en probeerde zo de we ...
De zon streelt je gezicht terwijl de wind door je haren blaast, je ligt op het strand, staat in de stad, loopt door de bomen: de locatie maakt niet uit. Want je bent met je vrienden of familie en je bent net geslaagd.Het leven lijkt geweldi ...
