Roderick Nieuwenhuis: Drie keer waarom


Waarom heeft de campus van Windesheim in Zwolle geen fysieke boekhandel?

Zwolle bezit een van de mooiste boekhandels van Nederland, in een schitterend kerkgebouw, midden in de stad. Maar onze campus kent niets wat daarop lijkt. Ja, er zijn individuen die enorm sympathieke acties ondernemen, zoals mijn collega Floor van Renssen die een boekenkast heeft geregeld in onze journalistieke ‘huiskamer’ op de vierde verdieping van het X-gebouw. En er zijn, verspreid over de campus, verschillende ruilkasten, zoals die ene voor de bibliotheek in het hoofdgebouw (ik kijk er geregeld even in). Maar waarom geen winkel?

Hoe geweldig als onze studenten voor een uitgebreide ‘literatuurwand’ kunnen staan, met klassiekers en nieuwe literatuur, filosofie en andere non-fictie. Uit eigen ervaring weet ik hoe fijn het is om in een boekhandel per toeval ergens op te stuiten, iets even op te pakken en door te bladeren. Dat is een ervaring die door geen online omgeving is te vervangen.

Waarom heeft Windesheim geen betaalbare lunchopties?

Tot het vorige schooljaar gunde ik mijzelf dagelijks wel een kop soep, koffie bij de koffiecorner, of iets bij de campussupermarkt. Maar ik ben er bijna helemaal mee gestopt. Ik vind het gewoon te duur worden. Voor een broodje bal (een persoonlijke favoriet) betaalde ik laatst bijna vijf euro. Een kop soep is zo drie euro. Dan vergaat me gewoon de eetlust. En sinds de koffiecorner is overgenomen door een nieuwe uitbater is de koffie niet alleen veel slechter geworden, maar ook veel kostbaarder.

Vier euro voor een koffie verkeerd: dat zijn Amsterdamse prijzen. Sinds wanneer willen we grof geld verdienen aan studenten?

Waarom gaan we Windesheim-breed niet terug naar pen en papier?

Sinds ik onderzoek doe naar de rol van schrijven in educatie, word ik keer op keer geconfronteerd met een pijnlijk feit: dat digitalisering en onderwijs niet samengaan. Ik las laatst dat het met de hand schrijven een motorprogramma in ons brein activeert waardoor we beter onthouden wat we noteren. Ik denk er geregeld aan als ik mijn klas inkijk.

Tijdens een uitleg zie ik te vaak studenten passief voor zich uitstaren. Of die wat leren? Niet dus.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *