De voetbalcarrière van Sophie van Vugt (20), student commerciële economie op Windesheim, gaat als een speer. Ze is uitgegroeid tot een vaste waarde bij PEC Zwolle en speelt daarnaast voor Jong Oranje. “Ik moet elke dag het beste uit mezelf halen. Meer kan ik niet doen.”
Je doelpunt onlangs tegen Feyenoord was een beauty!
“Ja ESPN had er een mooi filmpje van gemaakt, dat hebben veel mensen gezien. Ik kreeg dan ook veel leuke en positieve reacties, ook van klasgenoten op Windesheim. Ik kreeg de bal aangespeeld terwijl er een tegenstander in mijn rug zat en met één beweging speelde ik haar vanuit een draai door de benen. Daarna lag de weg naar het doel open dus dacht ik ‘ik loop maar gewoon door’ en schoof ik de bal langs de keeper.”
Wat maakt jou een goede middenvelder?
“Ik ben een creatieve speler met een goede loopactie waarmee ik voor een tegenstander onvoorspelbaar kan zijn. Daarnaast kan ik mijn verdedigende taken goed uitvoeren en kan ik goed druk zetten.”
“Waar ik op dit moment heel erg mee bezig ben is mijn positionering. Goed om me heen kijken voordat ik de bal krijg zodat ik vrij kom te staan, waardoor ik mezelf meer tijd geef. Dat is lastig om te trainen, het is niet een trucje zoals een schaar. Ik kijk bijvoorbeeld na wedstrijden beelden van mezelf terug die ik dan bespreek met mijn trainer. Wat was de betere keuze geweest? Wat had ik daar anders kunnen doen? Tijdens trainingen ben ik er ook heel bewust mee bezig.”
“Het is niet zo dat er tegen mij wordt gezegd ‘we verwachten van jou zoveel assists en doelpunten. Al heb ik voor mezelf wel een duidelijk doel: ik wil dit seizoen tien doelpunten maken. Ik sta nu op drie dus als ik er voor de winterstop nog twee maak, lig ik op schema.”
Je speelde onlangs voor Jong Oranje een helft tegen Frankrijk. Had je stiekem niet de hele wedstrijd willen spelen?
“Het is altijd bijzonder als je wordt uitgenodigd en daar ben ik iedere keer weer dankbaar voor. En natuurlijk wil ik altijd spelen, maar als je ziet welke speelsters er bij Jong Oranje op het middenveld staan, dan ben ik realistisch genoeg om te snappen dat ik op de bank begin. Veel van die speelsters zijn wat ouder, hebben meer ervaring en spelen bij een betere club. Dus ik ben blij dat ik de tweede helft mocht spelen.”
Wat is het hoogtepunt van je voetbalcarrière tot nu toe?
“De wedstrijd tegen Ajax vorig seizoen, toen we met 7-1 wonnen. Zelfs voor onze trainer, die met de mannen van PEC de gewonnen bekerfinale in 2014 heeft meegemaakt, stond dit in zijn top 3. Het was niet alleen de uitslag, alles klopte gewoon die middag. Het was gewoon heel bijzonder om als team samen zo’n prestatie neer te zetten. En dan ook nog eens tegen een topclub als Ajax. Het was al mooi geweest als we 1-0 hadden gewonnen. Maar we hebben ze gewoon vernederd, ook nog in eigen stadion voor je eigen publiek, dat was echt heerlijk.”
En niet te vergeten, jij maakte er drie.
“Ik maak anders nooit hattricks en dan in zo’n wedstrijd. Dat maakte het helemaal af. De dag erna mocht ik me weer melden bij Jong Oranje en daar waren een stuk of zes meiden van Ajax. Wij van PEC kwamen natuurlijk met een big smile binnen terwijl zij nog helemaal chagrijnig waren. Dat was wel lekker.”
Is het leven van een topvoetballer, ondanks de successen, soms ook niet een tikkeltje saai?
“Saai wil ik niet zeggen, maar het draait inderdaad allemaal om de sport. Ik mis het wel dat we eigenlijk zelden een weekend vrij hebben. Gewoon even lekker naar huis om met familie te zijn of vriendinnen af te spreken, ergens een drankje doen of een gezellig feestje. We spelen namelijk op zondag dus daar werk je de hele week naartoe. Op maan- en donderdagen trainen we niet, maar dan ben ik met school bezig. Eigenlijk hebben wij als voetballers dus een zevendaagse werkweek.”
“Dat typisch studentenleven mis ik dan weer helemaal niet. Als ik soms hoor dat mensen na een avond stappen brak in de les zitten… daar zou ik niet blij van worden hoor. En van zo’n vies studentenhuis zou ik ook niet gelukkig worden.”
Als je even mag dromen, bij welke club zie je jezelf dan spelen?
“Ik zou het heel vet vinden om naar het buitenland te gaan. Het voetbal in landen als Engeland of Spanje ligt mij denk ik wel. En qua clubs… ik denk dat iedereen droomt van grote clubs als Arsenal of Barcelona.”
“Ik denk vaak aan een goede les die ik heb geleerd van een mental coach. Je moet kijken naar de dingen waar je invloed op hebt, zei hij. Waar ik wél invloed heb, is mijn eigen presteren, dus daar moet ik alles voor doen. En als je ergens geen invloed op hebt, dan moet je het loslaten. En of een stap naar een grote club in het buitenland reëel is? Tja, als je het niet probeert, zul je dat nooit te weten komen. Ik ben nog jong, ik ben fit en ik probeer elke dag het beste uit mezelf te halen. Meer kan ik niet doen. En dan zie ik vanzelf wat er op mijn pad komt.”
tekst: Wouter van Emst
foto: Jasper van Overbeek
