Student Laura van de Scheur gaat vaak de straat op met actiegroep Dolle Mina. Want er moeten dingen veranderen, vindt ze. “Er is te weinig aandacht in de politiek voor vrouwenonderwerpen.”
Op het moment dat Laura, eerstejaars lerarenopleiding biologie, hoorde dat ook in Zwolle een Dolle Mina-afdeling wordt opgericht, meldde ze zich aan. “Iedereen kent de acties van vroeger, uit de jaren ‘70. Verbrande bh’s, het bezetten van plaskruizen, zwangerschapsrecht voor vrouwen. Maar vandaag de dag blijkt het nog net zo urgent, en daarom ben ik lid geworden.”
Want volgens de 27-jarige Laura is de aandacht voor vrouwenproblemen de afgelopen jaren opnieuw afgezwakt. “In de politiek zijn vrouwenonderwerpen structureel een ondergeschoven kindje. Ja, voor femicide is op dit moment veel aandacht, door een aantal grote zaken die zich vlak achter elkaar afspeelden. Maar dat er bijvoorbeeld weinig opvangplekken zijn voor vrouwen die bijvoorbeeld te maken hebben met huiselijk geweld, of dat ze nog steeds structureel minder verdienen dan mannen, dáár is weinig aandacht voor.”
Inclusiviteit
Ook het onderwerp inclusiviteit vindt Laura heel belangrijk. “Actief bezig zijn met rechten voor álle minderheden. Zo worden lesbische vrouwen nog steeds gezien als seksobject, zijn er te weinig inclusieve wc’s en wordt er gedemonstreerd tégen Pride Walks.”
De actie die Laura het meest bijstaat? Dat is de Pride Walk in Kampen, waar Dolle Mina meeliep als ‘buffer’, omdat er door christelijke groepen een tegendemonstratie werd aangekondigd. “Zodat wij de hatelijke opmerkingen als eerste opvingen. Het is jammer dat men anderen niet de vrijheid gunt om ze te laten zijn wie ze zijn. Zelf ben ik biseksueel, en ook naar mij worden dingen geroepen waarvan ik denk: ‘Weet je moeder dat je dit zegt?’ Bekenden van mij, in Ommen, durven ook écht niet hand in hand over straat te lopen.”
Online actievoeren
De afdeling uit Zwolle (die zichzelf ook wel Zwolle Mina noemt) is actief in een groot deel van Overijssel. Naast veel fysieke acties, zoals demonstraties, zijn de Dolle Mina’s ook online heel actief. “Ik lever content aan voor bijvoorbeeld social media, verspreid berichten en denk mee over zaken als ‘hoe zien onze stickers eruit’. Het is best wel breed, en je kunt altijd aanhaken bij datgene waar jij tijd voor hebt.”
Daarnaast is het érg handig dat de studente werkzaam is als schaduwraadslid in de gemeente Hardenberg. “Ik weet juridisch wat meer, dus als er gemeentelijke vragen zijn komen ze vaak bij mij voor het antwoord. Rond de Tweede Kamerverkiezingen heb ik alle programma’s uitgeplozen. Welke vrouwenpunten zijn voor ons belangrijk, waar kunnen we een social media post over maken? Er zitten nu 133 leden in onze groep, maar daar kunnen er altijd meer bij. Iedereen heeft haar eigen expertise.”
‘Linkse deuggleuf’
Laura heeft van huis uit geen politieke opvoeding meegekregen. “Bij ons thuis was het niet echt een ‘ding’. Mijn ouders stemden, dat was het. Op de middelbare school werd ik naar een debatwedstrijd gestuurd, om mijn punten voor het vak maatschappijleer op te halen. Daar bleek ik zo goed in te zijn, dat ik deze schooldebatten jarenlang heb volgehouden.”
Door haar enthousiasme voor debatteren rolt Laura langzaam de politiek in, beginnende bij de jongerenraad Zwolle. “Vervolgens belandde ik in het provinciaal bestuur van GroenLinks en via daar ben ik doorgerold naar de fractie in Hardenberg. Op mijn zeventiende, tijdens mijn allereerste flyercampagne ooit, werd ik voor het eerst door iemand uitgescholden. Iemand zei toen tegen mij: “Dit gebeurt. Het is niet leuk, maar probeer het naast je neer te leggen. Het heeft mij een paar jaar gekost voordat ik dat kon.
Bij de Dolle Mina’s zijn de activisten elkaars vangnet. “We praten altijd na. In de politiek krijg je trainingen waarbij je leert om te gaan met haat, iets wat bij een activistische organisatie als Dolle Mina minder gebeurt. Wat ik in de afgelopen jaren heb geleerd, probeer ik dan ook mee te nemen in de groep. Als ik in een Zwols Mina-shirt naar huis fiets, wordt er ‘linkse deuggleuf’ geroepen. Ik probeer altijd te bedenken dat het niet om mij gaat, maar om de organisatie waar je voor staat, waar ze blijkbaar een probleem mee hebben. Iets wat ik de anderen dus ook meegeef.
Nadenken over keuzes
Ondanks haar drukke schema, komt de studie van Laura altijd op de eerste plek. “Daar ben ik heel strak in, en dat is niet altijd even gezellig. Als schaduwraadslid heb ik de luxe dat ik de onderwerpen mag kiezen die ik wil doen, bij de Dolle Mina’s kijk ik of de actie past in mijn agenda. Bij alles wat ik doe denk ik heel bewust: past dit of moet ik het laten gaan?”
“Ik denk dat mijn studie goed aansluit bij mijn eigen interesses. Als docent ben je neutraal. Maar ik geloof wel dat je met je studenten in gesprek kan over lastige(re) onderwerpen. Ze zijn vaak slimmer dan ze zelf denken. Ik wil zo’n docent worden die leerlingen laat nadenken over hun eigen keuzes, wanneer het onderwerp daar geschikt voor is. Net als mijn vrienden, die dachten dat Dolle Mina’s iets was uit de jaren ’70. Wanneer er weinig minderheden in je groep voorkomen, krijg je een hele andere belevingswereld. Tot ik het uitleg, en zij ook begrijpen dat de organisatie nog steeds hard nodig is.”
Wie is Dolle Mina?
- In de jaren ’70 gingen de leden van deze feministische actiegroep voor het eerst de straat op. Bijvoorbeeld vanwege het ontbreken van openbare toiletten voor vrouwen en vóór het recht op abortus, met de bekende slogan ‘baas in eigen buik’
- De naam komt van Wilhelmina Drucker, een socialistische feministe uit de eerste feministische golf (van ongeveer 1880 tot 1925), wiens bijnaam ‘IJzeren Mina’ luidde.
- Sinds begin dit jaar is de actiegroep helemaal terug van weggeweest. Oudere activisten van het eerste uur strijden vandaag de dag samen met een nieuwe generatie vrouwen.
Tekst: Michelle van der Molen
foto’s: Herman Engbers
