Bas Mulder: ‘Twintig jaar en kanker. Waar slaat dat op?’

Vier maanden geleden onderging Bas Mulder zijn laatste chemokuur. Deze week wil de eerstejaars student bouwkunde op de fiets zeven keer de Alpe d’Huez beklimmen. Op één dag.


Een hele prestatie. De berg, met de top op 1860 meter hoogte, is zelfs voor de wielrenners in de Tour de France een ware beproeving. Toch gaat Bas het proberen. Samen met 139 andere fietsers laat hij zich sponsoren. Iedere euro die wordt opgebracht tijdens dit jaarlijkse wielerevenement gaat naar het KWF Kankerbestrijding.

In augustus 2006 viel het oog van zijn vader tijdens het ontbijt op een verdikking in Bas z’n nek. Na een reeks van bloedonderzoeken, puncties en echo’s werd de diagnose gesteld: non-Hodgkin, ofwel lymfeklierkanker. “De dokter vertelde het me, maar hij had het net zo goed over de buurman kunnen hebben. Het drong totaal niet tot me door. ‘Twintig jaar en kanker… waar slaat dat op?’, dacht ik bij mezelf.”

Inmiddels is Bas weer ‘schoon’, de kanker heeft zijn lichaam verlaten. In februari kreeg hij de uitslag van zijn achtste en laatste chemokuur. “Ik werd gebeld door de oncoloog. ‘Maak je je nog druk?’ vroeg hij. ‘Niet meer nodig.’ Ik was uitzinnig, dolblij. Beter kan ik het niet omschrijven.”

Om de Alpe d’Huez te kunnen beklimmen moest Bas wel weer zijn conditie op peil brengen. Door alle kuren was daar weinig van over. “Iemand hoefde maar naar me te blazen en ik was al moe.” Toch heeft Bas inmiddels zijn ‘plattelandsbenen’ ingeruild voor ‘bergbenen’. “Ik zit al ruim een week in Frankrijk, dus ik wen langzaam aan het klimmen. Maar als ik realistisch naar mezelf kijk, weet ik dat die zeven keer te hoog is gegrepen. Met vier ben ik tevreden. Als ik maar heb laten zien dat je met een doel voor ogen heel veel kunt bereiken.” (WvE)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *