Mijn agenda ziet eruit als een potje Tetris op het hoogste level.
Blokjes in alle kleuren vallen steeds sneller: rood voor de studentenvereniging, blauw voor school, groen voor de rijles, oranje voor sporten.
Ergens daartussen probeer ik een dagje met een vriendin te passen, of een avond met mijn vriend. Meestal past het net. Soms net niet.
Bokshandschoen
Maandagavond discussieer ik met mijn bestuur over grootse plannen die we willen uitvoeren, ik ga naar huis met tien nieuwe actiepunten die deze week gedaan moeten worden.
Dinsdag zit ik naast een rijinstructeur die zachtjes zucht als ik voor de derde keer een rotonde verkeerd neem.
Woensdag laveer ik met drie borden op één arm tussen de tafeltjes door en glimlach ik naar een man die zijn biefstuk “iets minder rood” wil.
Donderdag sta ik in de sportschool, met mijn bokshandschoenen aan en zweet in mijn ogen.
Vrijdag probeer ik interviews af te nemen, huiswerk in te halen of een column te schrijven.
En tussendoor vergader, plan en mail ik, alsof ik een bedrijf run vanaf mijn telefoon.
Medaille
Ik hoor het om me heen ook. “Druk, druk, druk,” zeggen we tegen elkaar in de kantine, bijna trots, als een medaille die we om onze nek hangen. Wie het drukst heeft, wint. Maar wat winnen we eigenlijk?
Vorige week zat ik tijdens de pauze van mijn dienst nog even op het bankje achter het restaurant, schort nog om. Boven me tikte de regen op het afdak en een lantaarnpaal kleurde de plassen oranje. Tien minuten deed ik niets. Helemaal niets. En ik voelde mijn schouders langzaam zakken, alsof iemand de knoop in een strakgespannen touw losmaakte.
Zonder oortjes
Het ding met rust is: je merkt pas hoe hard je het mist als je het eindelijk voelt.
Dus dit is mijn pleidooi van de ene drukke student aan de andere: plan je rust, zoals je je tentamens plant!
Een kop thee die je opdrinkt terwijl hij nog warm is. Een wandeling zonder oortjes. Tien minuten op een bankje in de regen. Tien pagina’s in dat boek dat je al weken wil lezen. Die nieuwe aflevering van je favoriete serie kijken.
Want ook in Tetris win je niet door alles vol te stoppen. Je wint door af en toe een rij te laten verdwijnen.
Laura van Knippenberg is student Journalistiek
