‘Gun jezelf wat rust!’

Mediteren en yoga; populaire manieren om je lijf én je hoofd tot rust te brengen. Vier Windesheimers laten je zien hoe zij yoga en mediteren gebruiken om helemaal zen te worden.

‘Een wiebelkussen als alternatieve yoga-snack’

Tina Bellemans is Associate Lector binnen het Lectoraat Bewegen, Gezondheid en Welzijn. Onbewust bouwde ze al vanaf haar studie momenten in voor ‘yoga-snacks’.

“Ik denk dat ik onbewust al tijdens het studeren aan yoga deed, zonder te beseffen dat ik dezelfde “werkingsmechanismes” ging op zoeken. Ik stond op één been naast mijn bureau en het andere been in de lucht om even te ontspannen tussen het leren door. Vervolgens deed ik nadat ik op een been had gestaan, liggend ademhalingsoefeningen op de grond. Natuurlijk niet echt yoga, maar wel dezelfde elementen.

Acht jaar terug ben ik tijdens mijn promotietraject bewust met yoga begonnen. Yoga geeft me grip op mijn lichaam: het haalt me uit mijn hoofd, activeert én ontspant mijn lijf. Voor mij gaat yoga niet om de perfecte houding, maar om het met jezelf aan de slag gaan. Direct in te kunnen voelen bij mijn lichaam, geeft een balans voor mezelf. Als ik nu met een yogaoefening bezig ben, geeft me dat een staat van meditatie: ik ben me bewust van de spanning in mijn spieren, maar kan door de rust die het brengt gedachten die in mijn hoofd opkomen loslaten. Door de ontspanning kan ik op focus aanbrengen in mijn gedachten. Als je me vraagt waarom yoga zo goed voor me werkt, dan heeft dat te maken met je zenuwstelsel: yoga reguleert de activerende en relaxerende mechanismes van je lichaam. Maar weet je, eigenlijk hoef je niet te weten waarom iets werkt, maar alleen maar te voelen dat het werkt.

Ik neem vaak nu korte onderbrekingen met yoga-snacks van twintig minuutjes tussen het werk door. Als ik niet toekom aan yoga, pak ik een wiebelkussen om op te zitten. Omdat ik dan ook met balans bezig moet zijn, kom ik uit mijn hoofd en moet ik me focussen op mijn lijf. Zo kan ik de hyperfocus pakken om daarna weer aan de slag!”

‘Je hoeft niet naar Thailand om jezelf te leren kennen’

De 19-jarige Bram Rolink studeert ORM en houdt zich na corona meer bezig met mentale gezondheid. Dankzij meditatie is hij zelfbewuster.

“Mentale gezondheid was een vaag onderwerp voor me. Ik ben zelf best wel nuchter en het onderwerp wordt snel zweverig. Tijdens corona zat ik veel thuis. Toen ging ik me meer verdiepen in mentale gezondheid. Als jongere voelde ik me stuurloos: je voelt veel en je weet veel, maar waar moet je heen met die gevoelens? Vorig jaar zomer luisterde ik een podcast over mentale gezondheid en in het bijzonder het nut van mediteren. Dit was voor mij een hele toegankelijke manier om meer te leren over dit onderwerp. Doordat ik me steeds meer verdiepte in mentale gezondheid en mediteren, leerde ik hoe mijn hoofd werkt en kreeg ik inzicht in mezelf. Als ik nu kijk, was ik vooral reactief. Ik reageerde snel en veel. Nu ben ik zelfbewuster, ik ken mijn reacties en begrijp beter waar ze vandaan komen. Door dit te snappen, heb ik meer controle over mijn eigen reacties. Ik kan nu erop anticiperen en zelf kiezen hoe ik wil reageren zonder dat het me overvalt.

Een maand geleden volgde ik een les mediteren op school. Ik was daar de enige jongen van mijn leeftijd. We begonnen met een kwartier mediteren in stilte en dat was lang! Voor mij is mediteren een moment dat ik in stilte op bed zit en mijn ogen dicht heb. Na de les werd ik gevraagd of ik mee wilde denken over jongeren en mentale gezondheid. Nu ben ik bezig om hier een plan voor te maken. Ik wil vooral aan jongeren meegeven dat mediteren of mentale gezondheid niet direct diep hoeft te zijn. Je hoeft niet naar Thailand om jezelf te leren kennen. Je hoeft het ook niet met iedereen te delen: je doet het voor jezelf. Ik denk dat m’n vader bijvoorbeeld niet eens weet dat ik mediteer.”

‘Yoga is mijn medicijn’

Carla Luten, docent BMR, organiseert binnen Windesheim de ‘mindful Monday’ nadat ze zelf aan den lijve ondervond hoe waardevol yoga en mindfulness kunnen zijn.

“Ik was een gedreven student: altijd bezig, serieus en zat veel in mijn hoofd. Ontspannen kon ik niet goed; dat had ik nooit geleerd. Ik legde de lat hoog en zag mezelf als toekomstig brandmanager. Op mijn negentiende liep ik vast. Ik kreeg een hernia en kon op een gegeven moment zelfs niet meer lopen. Via mijn fysiotherapeut kwam ik in aanraking met Pilates. Deze vorm van krachttraining hielp me enorm—fysiek én mentaal. Het voelde als thuiskomen. Omdat mijn rug een zwakke plek bleef en ik op mijn 24e weer vastliep, ben ik me erin gaan verdiepen en volgde ik een opleiding hierin.

Ik ben uiteindelijk niet het bedrijfsleven in gegaan, maar kwam in het onderwijs terecht. Toen heb ik me naast Pilates, ook in yoga verdiept en daar een opleiding in gevolgd. Waar Pilates zich meer richt op het lichaam, helpt yoga me mentaal: het leert me milder te zijn, spanning los te laten en bij mezelf te blijven—ook voor de klas en in contact met studenten. Voor mij draait het om verbinding: met jezelf en met de ander. Inmiddels geef ik elke donderdagavond zowel yoga als pilates bij On Campus en zie ik wat het mensen brengt: een moment van rust in een drukke wereld. Ik ben zo blij en dankbaar dat ik dit kan doen.

Yoga heeft me meer gebracht als docent dan welke inhoudelijke training ook. Twijfel je om te beginnen? Gun jezelf die rust. Juist nu is het belangrijk om af en toe stil te staan en op adem te komen. Voor mij is yoga geen luxe, maar een noodzaak: mijn medicijn om op adem te komen en bij mezelf te blijven.”

‘Yoga was een proces van jaren’

Marcus Popkema is Associate Lector bij lectoraat Netwerken in een Circulaire Economie. Tijdens corona stuitte hij per toeval op een Franse camping op een yogales.

“Op een gegeven moment merk je dat je wat ouder wordt. Ik ben nu 56 en met de leeftijd word je wat strammer. Ik had de eerste waarschuwingssignalen die mijn lijf gaf niet op waarde geschat en merkte dat: tijdens corona kreeg ik eerst links, en toen rechts een muisarm. Ik besloot dat ik wat moest doen om lenig te blijven. In die zomer zaten we op een camping in Frankrijk. Daar gaf een Franse yoga-juf een workshop. Ik besloot om mee te doen. En misschien was het omdat je tijdens een vakantie toch al in een ontspanning setting bent, maar de workshop voelde goed! Terug in Nederland was het moeilijk om iets te vinden, tot ik het ineens tegenkwam bij OnCampus. Inmiddels zit ik drie jaar op yoga. Yoga is goed voor de lenigheid en bevordert mijn lichaamsbewustzijn. Sommige yoga-oefeningen zijn voor mij een proces van jaren geweest: ik heb veel moeten ploeteren voor ik die houdingen doorhad. In het begin begreep ik ook helemaal niet wat de juf bedoelde als ze zei dat een oefening bedoeld was om ‘je heup te openen’. Het klonk me wat apart in de oren. Maar naarmate ik langer doorging, kreeg ik het meer in de vingers en ervoer ik steeds beter wat de houdingen teweegbrengen.

Als ik nu voel dat er iets vastzit in m’n lijf, weet ik welke oefeningen ik moet doen om mijn lijf weer los te maken. Ik heb dan ook geen muisarmen meer gehad!”

tekst: Boudicca Meerman

foto’s: Jasper van Overbeek

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *