Sommige internationale studenten in Nederland maken zich zorgen over hun thuisland. Maar Vid, een Hongaarse student op Windesheim, is juist weer hoopvol over de toekomst van zijn vaderland. Afgelopen weekend werd in Hongarije de nieuwe premier Magyar geïnstalleerd, die een nieuwe koers wil inslaan voor Hongarije.
Hongarije was zestien jaar lang onder de macht van de voormalige premier Viktor Orbán. Maar sinds de pro-Europese oppositiepartij Tisza op 12 april de verkiezingen won, kijkt Windesheimstudent Vid Szollosi weer met optimisme naar de regering.Hoe beleeft de 21-jarige student International Business de politieke omslag in zijn land?
Een paar jaar geleden concludeerde Vid dat Hongarije niet meer leefbaar was. Hij verhuisde naar Nederland om daar te studeren. Hij spreekt goed Engels, omdat zijn ouders hem die taal bijbrachten sinds hij zes jaar oud was. “Ik was gewoon opgelucht dat ik het land kon verlaten,” vertelt Vid.
Maar een paar maanden geleden kreeg Vid weer goede hoop voor de toekomst van zijn land. Langzaam werd duidelijk dat de nieuwe centrumrechtse partij Tisza, onder leiding van Péter Magyar, de verkiezingen zou kunnen gaan winnen. “Wij, jonge mensen, zagen als eersten dat er een grote verandering aankwam.”
Den Haag
De dag van de verkiezingen, 12 april, zal hij niet snel vergeten. Die dag ging hij naar Den Haag om zijn stem uit te brengen. “Toen ik wakker werd keek ik meteen op mijn telefoon naar de peilingen. Toen ik zag dat Fidesz (de partij van Viktor Orbán) vóór zou staan, moest ik lachen: over de partijdige data-analist die dat beweerde had ik al honderden memes gezien. De nationale media in Hongarije zijn in handen van de overheid en schetsen een eenzijdig beeld: het beeld van Viktor Orbán.
Orbáns bewind kreeg kritiek vanwege nationalistisch beleid, aantasting van de persvrijheid en spanningen met de EU. “De lonen zijn laag en de ziekenhuizen zijn in slechte staat.” vertelt Vid. “En dan hoor je dat Orbán zebra’s en andere exotische dieren had loslopen op zijn landgoed. Dat vond ik zo’n vreemd contrast.”
Vid reisde met zijn vriendin en twee vrienden vanuit Zwolle naar Den Haag om zijn stem uit te brengen op een ander leiderschap voor Hongarije. Een fles Hongaarse pálinka en een geldig paspoort: meer hadden ze niet nodig om de verkiezingsdag feestelijk door te brengen.
Prognoses
“Tijdens de treinreis verveelden we ons niet. We zaten met veel Hongaren die ook naar Den Haag gingen. En allemaal zaten we aan onze telefoons gekluisterd om de prognoses te volgen. Al in de ochtend werd duidelijk dat Tisza vóór stond. Gelijk werd er gelachen en gefeest.”
Ook al was Vid overtuigd dat Tisza meer stemmen zou behalen, er was nog een kans dat Orbán er in zou slagen om toch aan de macht te blijven: “Er gingen verhalen rond dat Orbán de stemmers omkocht met zakken aardappelen en geld,” vertelt Vid.
Overal in Den Haag hoorden ze Hongaarse gesprekken. “We stemden in een hotel, waar we rijen moesten maken op basis van het district waar je woont. Ik ging in de Boedapest-lijn staan en na een uur en twintig minuten was ik aan de beurt.” Vid stemde voor de eerste keer in zijn leven.
“Rond één uur ’s middags draaiden we de pálinkafles open en namen we allemaal twee slokken. Als medicijn natuurlijk,” zegt Vid met een glimlach. In de Hongaarse cultuur wordt pálinka beschouwd als medicijn en het heeft een alcoholpercentage van rond de 45 procent. “Het was een goede, huisgemaakte versie van de opa van een van mijn vrienden. Daar konden we wel op teren.”
Onwerkelijk
Het moment dat ze in de avond hoorden dat Péter Magyar hun nieuwe president was geworden was bijna onwerkelijk” vertelt Vid. “Na uren van prognoses kwam hij opeens met de Hongaarse vlag het podium oplopen… we waren zo blij! Eindelijk een betrouwbare leider voor Hongarije, dat geeft mij hoop.”
Ook hoopt hij dat de parlementariërs die Hongarije hebben bestolen tijdens de regering van Orbán, achter de tralies verdwijnen.
De nieuwe hoop voor Hongarije geeft Vid ruimte om na te denken over de toekomst. Wil hij in Nederland blijven wonen? “Het leven in Nederland is fantastisch. Zó zou ik ook in Hongarije willen leven, want daar kom ik vandaan. Ik denk erover om terug te verhuizen wanneer de situatie daar is verbeterd. Hongarije wordt weer een land om trots op te zijn. Maar dat gaat jaren duren. Misschien wel tien jaar. Tot die tijd bouw ik mijn leven op in Nederland.”
Tekst: Nynke Lautenbag
