Vroeger was het mijn grote aspiratie om advocaat te worden. Niet omdat ik daar zelf voor had gekozen, maar omdat mijn leraar in groep zeven mij bijdehand genoeg vond.
Dat vond ik toen eigenlijk wel een compliment. Bovendien leek het me mooi om iets voor anderen te kunnen betekenen; iemand helpen die in een lastige situatie was beland.
Inmiddels studeer ik journalistiek, een compleet andere tak van sport, maar diezelfde intentie is gebleven. Althans… is dat echt zo?
Master
Want de afgelopen maanden merk ik dat ik steeds vaker nadenk over wat ik nou eigenlijk wil. Journalistiek voelt als mijn plek, ik wil mensen een stem geven die die zelf niet kunnen vinden. Maar wil ik dit écht mijn toekomst maken?
Wil ik misschien tóch een master doen? In Nederland? In het buitenland? Wat als ik geen baan vind? Wat als ik wel aan een master begin en die uiteindelijk totaal niet bij me past?
Dit zijn vragen waarvan ik dacht dat ik ze in mijn eerste studiejaar al zou hebben opgelost, niet dat ze om de hoek kwamen kijken in het laatste.
Begrijp me niet verkeerd: journalistiek is één van mijn passies. Toch knaagt er iets.
Kan ik niet nóg meer uit mezelf halen? Ben ik niet te oud om verder te studeren? En dan heb ik het nog niet eens over mijn studieschuld, die al zenuwachtig begint te trillen bij de gedachte aan nóg twee jaar onderwijs.
Het zijn van die gedachten waar je eigenlijk geen tijd voor hebt terwijl je probeert de afstudeerdrempel te halen. Maar ja, als ik er nu niet over twijfel, wanneer dan wel?
Intenties
Altijd wanneer ik het bespreek met vrienden, halen die hun schouders op en zeggen iets geruststellends als: “Je bent nog jong. Studieschuld heb je toch al. Als iemand het kan, ben jij het.”
En heel eerlijk: dat helpt. Het brengt even wat stilte in de storm die in mijn hoofd rondraast.
Twijfelen is niet alleen normaal, het is misschien zelfs gezond. Als ik nooit had getwijfeld, had ik misschien wel netjes het advocaattracé gevolgd en was ik nu gebogen over een dossier in plaats van dit verhaal.
Welke keuze ik ook ga maken, master, werk, buitenland, of gewoon even ademhalen, zolang ik mijn intenties helder houd, komt het vast goed.
Indy Roozendal is student Journalistiek
