Wie de kamer van Ilse de Witt (23) binnenstapt, ziet meteen waar ze enthousiast van wordt. Gezelschapsspellen! Zoals Catan, Exploding Kittens, El Dorado, Ticket to Ride en heel veel varianten van Monopoly. De eerstejaars pabostudent organiseert bijna elke week wel een spelletjesavond bij haar thuis.
In haar collectie bevinden zich maar liefst veertien of vijftien verschillende Monopoly-versies. Haar favoriete spel is de Monopoly Pac-Man-editie. Deze komt met een ingebouwde mini-arcade, compleet met een speelbaar Pac-Man-scherm waarop je met de spookjes Monopoly-geld kunt verdienen.
“Deze is echt uniek, ik heb hem nog nergens anders gezien.” Haar moeder heeft minder met de arcade, want die verliest altijd: “Het scherm is gewoon te klein voor haar”, lacht Ilse.
Nooit tweedehands
Toch is er in de kast geen sprake van een bordspellen-wildgroei. “Als ik een nieuw spel heb gekocht, speel ik het eigenlijk altijd meteen. Pas daarna mag ik van mezelf weer een nieuwe kopen. Anders koop ik veel te veel”, zegt Ilse. Aanwinsten komen er vooral rond haar verjaardag bij. En dan wel uit de spelletjeswinkel, nooit tweedehands.
Niet elke aankoop in de kast was een schot in de roos. If It Fits, een spel rond een kat die in dozen past, snapt ze zelf ook niet helemaal. “Ik speel dat eigenlijk nooit. Als ik hem ooit weggeef, is het als verjaardagscadeau voor iemand die ik niet zo mag”, knipoogt Ilse.
Goede verliezer
Als Ilse speelt, speelt ze om te winnen. “Heel veel mensen vinden het niet leuk om met mij te spelen, want ik win te vaak. Ik snap een spel snel en vaak bedenk ik direct een maniertje hoe ik de winst kan grijpen.” Maar ze wordt niet boos als het toch misgaat. “Ik kan net zo goed voor de gezelligheid spelen hoor.”
Om voor die gezelligheid te zorgen, nodigt de pabostudent vaak mensen uit voor een spelletjesavond. Vrienden maakt ze vooral via school en haar studentenvereniging Oikos Nomos.
Het liefst nodigt ze vier personen uit. “Want de meeste spelletjes kunnen maar met vier. Als je met zes zit, kan je weinig spelletjes doen, en wordt het automatisch een zuipavond.”
Klassieker
Soms brengt Ilse mensen die elkaar nog niet kennen samen aan tafel. Op die manier ontstaan er onverwachte vriendschappen. Zo nodigde ze een keer haar buurman en een vriend van haar uit, die heel goed bleken te klikken. “Ze maakten continu grappen over elkaar.”
Op het verlanglijstje van haar staat nog één klassieker: Carcassonne, een spel waarbij je met tegels een landschap opbouwt. En als ze maar één spel mocht houden? Het trein-bordspel Ticket to Ride. “Dat vindt iedereen leuk, en je kunt het zelfs met vijf mensen spelen.”
tekst en foto’s: Jesse Walter
