Özcan Akyol: Carrièrekansen

De boodschappen worden duurder, we moeten meer betalen voor energie en je zou wel het liefst extra willen bijverdienen, maar daar is geen tijd voor, zeker als je stage loopt. Toen ik in mijn eerste jaar van Windesheim zat, merkte ik algauw dat ik een bijbaantje moest hebben, anders zou het schier onmogelijk worden om rond te komen. In mijn tijd ging ik naar het ASA-studentenuitzendbureau, aan de achterkant van het station. De keuze was beperkt, dat werd me snel duidelijk. ‘Kan je goed schoonmaken?’ vroeg het meisje achter de toonbank.

‘Niet in het bijzonder.’ ‘Hm, lastig. We zoeken mensen op een vakantiepark. Meer is er momenteel niet.’ ‘Dan moeten we het toch proberen.’ Een week later stond ik ergens in een bungalow van Landal met een schoonmaakkar, kreeg ik summier wat instructies en moest ik direct aan de slag. Mijn moeder zat in deze branche, dus zo moeilijk kon het niet zijn. Dat zat toch anders. Op een of andere manier had ik het talent om alles te laten vallen. En ik kreeg nooit de vlekken uit ramen en spiegels. De week daarop stond ik opnieuw bij het meisje van ASA-studentenuitzendbureau.

‘Ja, je moest even langskomen, de opdrachtgever heeft je niet meer nodig.’
‘Ben ik ontslagen?’ vroeg ik opgelucht.
Ik heb iets anders voor je. Kan je goed bellen?’
‘Ik doe niets anders. Zal ik het vanavond bewijzen?
Wat is je nummer?’
‘Nee, ik bedoel, we hebben werk bij een taxibedrijf in Kampen. Je moet ritjes inplannen voor hen, maar dan door heel Nederland.’
Dat was kortgezegd ook geen succes. Ik liet mensen urenlang op hun plek wachten, stuurde chauffeurs bijvoorbeeld naar de Kerkstraat in Diemen in plaats van Zaandam en verstond niet wat de mensen uit Limburg aan me vroegen, zodat ze elke letter moesten spellen. Ook in Kampen werd ik weggestuurd. Tot slot vond ik een mooie baan als vertegenwoordiger, dat was werkelijk iets wat bij me past, eindeloos ouwehoeren. En je kreeg er mooi geld voor. Waarom ik deze geschiedenis oprakel? Er is momenteel veel behoefte aan arbeidskrachten in de maatschappij. Studenten zijn goud waard. Je kunt nu, anders dan in mijn tijd, kritisch naar de vacatures kijken én veel centen bij elkaar harken. Probeer iets uit te zoeken waarvan je later ook profijt zal hebben. Zo word je studententijd een dubbele investering.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *