Özcan Akyol: Diploma

In het boek De Sprokkelaars, absoluut een aanrader, lezen we over het leven van een hoofdpersonage – zonder naam – na het behalen van een schooldiploma. Het papiertje is er wel, de lust om er iets mee te doen te doen niet. Ik werd aan het denken gebracht.

Als iemand me nu zou vragen waar alle mijn eigen fysieke titels een oorkondes zijn, zou ik naar eer en geweten moeten antwoorden dat ik totaal geen idee heb. Dat is niet alleen tekenend voor mijn eigen slordigheid, maar ook voor de waarde van al deze papieren en bewijzen – in de praktijk heb je er niet zoveel aan. Ik snap het goed, dit is misschien een domper voor iedereen die nu aan het ploeteren is op studiepunten, terwijl die in de toekomst, op de arbeidsmarkt, misschien helemaal niet doorslaggevend zijn tijdens sollicitaties. Dat is trouwens ook niet waar: een diploma staat symbool voor kennis, doorzettingsvermogen en het talent om niet alleen aan iets te beginnen maar dat ook af te maken, terwijl we binnen die kaders moeten samenwerken met anderen en opereren op basis van deadlines.

Toch is het jammer dat studenten zich bijna laten gijzelen door hun diploma. De studie wordt een keurslijf en daarmee is de toekomst dichtgetimmerd. Kijk, als je héél graag voor de klas wilt staan en daarom pedagogiek volgt, is er natuurlijk niets aan de hand. Maar wanneer je iets anders doet, om het even in welke richting, houdt het niet in dat je definitief een weg bent ingeslagen, om vervolgens nooit meer een ander pad te kunnen bewandelen. Wie al heel ver op zo’n twijfelopleiding is zou ik aanraden om hem af te maken. De werkelijkheid op de arbeidsmarkt is namelijk een stuk weerbarstiger. Bijna overal zijn er tekorten en zij-instromers worden met beide handen verwelkomd in organisaties en bedrijven.

Ik zou bijvoorbeeld met mijn opleiding Journalistiek makkelijk les kunnen geven op scholen in vakken als Nederlands, Media, Communicatie, Creatief Schrijven en wat dies meer zij. Ik wil maar zeggen, maak vooral een studie af, geestdriftig of met lichte twijfels, maar denk niet dat je een allesbepalende beslissing hebt genomen.

De wereld ligt aan je voeten.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *