Ze staan vaak met z’n tweeën ergens bij het station. Twee mensen bij een rek met folders, ze kijken wat om zich heen. Als je naar hen toeloopt en in gesprek gaat hoor je een duidelijke geloofsvisie. Die willen ze graag delen.
Ik loop of fiets meestal gewoon langs hen heen. Inmiddels ken ik de vrolijke gezichten uit de folders die ze bij zich hebben. Ook weet ik wat ik daarin kan lezen over oorlog en het einde van de wereld; het is niet mijn geloof.
Een student zei eens: ‘ik wil niet bekeerd worden als ik gewoon naar school ga’. Voordeel: deze duo’s dringen zich meestal niet op.
Leus
Nu zijn er niet alleen gelovigen met bekeringsdrang. Vorige week liep ik door het X-gebouw langs een kantoor waar op het raam in grote letters een leus is geplakt: ‘If you can DREAM it, you can do it’.
Er stond niet bij uit welk heilig boek de leus afkomstig is, maar ik zou niet raar opkijken als het om de pr-gids van een bedrijf als Nike gaat.
Wie het heeft uitgekozen weet ik niet, evenmin of het gewoon van een standaard stapel wijze-leuzen-raamfolie komt.
Als het bewust gekozen is, is het vast goed bedoeld. Net als wat die twee mensen bij het station doen. Maar het gaat mij om de boodschap die ik las en die ook vaak op social media gedeeld wordt. Want ik vraag me af: is dat zo?
Is het zo dat ‘If you can DREAM it, you can DO it’?
Ik vermoed dat ‘DREAM’ hier gaat over je voorstellingsvermogen. Maar of je daarmee alles kunt doen? Stel nu dat het niet lukt om te doen waar je van droomt?
Eigen schuld
Ik noem maar wat: als je geest of lichaam die droom toch wat begrenzen?
Of als de zorg voor je moeder betekent dat je te weinig tijd hebt om je studie af te maken?
Wat als het stikstofprobleem betekent dat je toch het bedrijf van je ouders niet kunt overnemen?
En die leuke partner, hoe je ook droomt, maar niet gevonden wil worden? Is het dan steeds je eigen schuld?
De leus staat er zonder bronvermelding of kritische noot. De letters zijn groter op het raam geplakt dan de dogma’s in een gemiddelde kerk. En de bedoeling is vast goed, maar ik kan die leus niet geloven.
Maar wie weet, misschien droom ik wel te klein.
Martin Jans is studentenpastor van Windesheim, ArtEZ en KPZ Zwolle
