Merel in Parijs: ‘Het voelde als Tinderdaten’

Derdejaars journalistiekstudent Merel Revet studeert tot de zomer in Parijs. Voor win’ doet ze verslag van haar belevenissen.

Op het moment dat ik vijf maanden geleden naar Parijs vertrok, kende ik eigenlijk bijna niemand in de stad (op mijn Franse vriend en zijn sociale netwerk na). Ik keek er naar uit om zelf een sociaal leven op te bouwen in de stad en wilde graag nieuwe mensen leren kennen.

Een groot deel van mijn nieuwe vrienden leerde ik kennen via school, maar ook Facebook speelt een belangrijke rol in mijn Parijse leven. Niet alleen mijn bijbaantje vond ik via de groep Nederlanders in Parijs, ik leerde ook een aantal leuke meiden kennen via social media.

Drempel over
Op het moment waarop ik wist dat ik naar Parijs zou gaan, ben ik lid geworden van verschillende groepen op Facebook. Ik wilde graag in contact komen met andere journalistiekstudenten en plaatste een oproepje in een Erasmus-groep. Twee meiden reageerden hierop en ik besloot met allebei iets af te spreken. Eén van de meiden kwam naar een café waar we met de hele vriendengroep hadden afgesproken, terwijl ik met de ander ging lunchen.

Ik moet zeggen dat het in het begin best gek voelde. Zomaar afspreken met een wildvreemde, van wie je eigenlijk helemaal niks weet. Het voelde een beetje als Tinderdaten, maar dan zonder van tevoren een gesprek te voeren. Het enige contact dat we hadden waren berichtjes over de locatie en tijd waarop we elkaar zouden ontmoeten. Ik vond het toch behoorlijk spannend, maar tegelijkertijd ook een uitdaging. Wanneer je echt een netwerk wilt opbouwen in een nieuwe stad, moet je soms een drempel over.

Inmiddels zijn we ruim vier maanden verder en zijn beide meiden onderdeel geworden van onze vriendengroep. We hebben elkaar regelmatig gezien, leuke dingen gedaan en veel gelachen. Toch best bijzonder hoe we dankzij social media de mogelijkheid hebben gehad om elkaar te leren kennen.

Expat-meiden
Op dit moment zijn al mijn vrienden (op één na) vertrokken en blijf ik alleen achter in de grote stad. Opnieuw heb ik een oproepje geplaatst op Facebook (dit keer in een groep voor expat-meiden in Parijs) en de eerste berichtjes zijn al binnen. De eerste middagjes op het terras, lunches en picknicks zijn al gepland en ik kijk er naar uit om nieuwe mensen te leren kennen!

Hoewel ik het onwijs spannend vind om zomaar met een wildvreemde af te spreken, vind ik het ook fijn dat ik zelf kansen kan creëren om nieuwe vriendschappen op te bouwen. Want eerlijk is eerlijk, het is toch een stuk gezelliger om met anderen de stad te ontdekken in plaats van helemaal alleen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *