Ik geef mijn kamer een andere kleur. Alles wat ooit wit of groen was, moet nu roze. Niet omdat ik zo’n prinsesje ben. Dat idee wil ik direct ontkrachten. Ik ben echt stoerder dan dat. Ik heb gewoon een nieuw begin nodig. Een schone lei. En blijkbaar is mijn schone lei roze.
Ik ben weer eens verliefd geweest. Dat ging eerst goed, daarna wat minder en toen maakte ik het uit. Dus nu moet mijn kamer roze. Ik koop kwasten, een roller en een zeil. Alle randjes plak ik perfectionistisch af met schilderstape. Het duurt uren tot ik klaar ben en ik heb spierpijn in mijn nek.
Met de eerste streken helpt een van mijn beste vriendinnen. Op haar sokken rolt ze de verf gelijkmatig uit. We hebben het over mannen, dus ik zet de muziek wat harder. Ze laat me zien hoe ik moet schilderen en ik volg netjes haar adviezen op.
De volgende dag kan ik het alleen. De zon schijnt door de ramen van mijn nieuwe slaapkamer. De verfemmer is zwaar, mijn kwasten zijn stroef en het zeil plakt onder mijn roze doordrenkte sokken. Na een paar streken ga ik zitten. Midden in mijn kamer, op het natte zeil. De muur is vlekkerig, te licht op sommige plekken, te donker op andere.
Het is stil, op de zachte tikken van de kachel na. De geur van verf is agressief en troostend tegelijk. Ik realiseer me dat ik dit moment normaal iemand zou appen. Of iets aanzetten. Maar nu zit ik hier, met roze sokken en een halfgeverfde muur.
Ik denk aan hoe makkelijk het was om te besluiten dat het klaar was. Hoe logisch het klonk toen ik het zei. Hoe weinig opluchting erna kwam. Ik sta op, pak de roller weer vast en schilder over de vlekken heen. Het roze wordt dieper. Mijn telefoon ligt ergens in een hoek, op stil. Ik laat hem daar liggen.
Een paar dagen later ga ik weer zitten, dit keer op mijn kruk. De muur is nog steeds niet perfect, maar wel af. Er zit een streep op het plafond en er is een plek die ik gemist heb. Het is prima zo. Het is gewoon een kamer. Mijn kamer. Ik bedenk me waar mijn bed moet komen, waar ik mijn kast neerzet en waar ik fotolijstjes met lachende vriendinnen ga neerzetten. Ik heb ruimte gemaakt voor een nieuw begin. En een beetje voor mezelf.
